­čĹęÔÜĽ´ŞĆ­čĺë­čĹĘÔÜĽ´ŞĆ Ekskluzywna funkcja trzustki: co to jest i jaka jest praca?

Funkcja zewn─ůtrzwydzielnicza trzustki: co to jest?

Funkcja zewn─ůtrzwydzielnicza trzustki wynika z funkcjonowania akinusa. Komórki tej formacji funkcjonalnej wytwarzaj─ů sok trzustkowy.

Poza funkcj─ů zewn─ůtrzwydzielnicz─ů trzustka pe┼éni funkcj─Ö hormonaln─ů, która polega na wytwarzaniu hormonów zaanga┼╝owanych w regulacj─Ö procesów metabolicznych w ciele.

G┼éówne hormony wytwarzane przez trzustk─Ö to insulina, glukagon, somatostatyna, wazoaktywny peptyd jelitowy i polipeptyd trzustkowy.

Na dzie┼ä, w wyniku dzia┼éania zewn─ůtrzwydzielniczego, organizm wytwarza oko┼éo 1,5-2 litrów soku trawiennego zawieraj─ůcego enzymy bior─ůce udzia┼é w procesie trawienia pokarmu.

Poprzez system przewodów wytwarzany sok trzustkowy jest wydalany do ┼Ťwiat┼éa dwunastnicy.

Sok trawienny gruczołu zawiera:

  • Enzymy, które rozk┼éadaj─ů sk┼éadniki od┼╝ywcze, które sk┼éadaj─ů si─Ö na jedzenie, które jesz;
  • woda;
  • jony wodorow─Öglanu, sprzyjaj─ů alkalizacji soku ┼╝o┼é─ůdkowego wchodz─ůcego do dwunastnicy razem z kawa┼ékiem jedzenia z ┼╝o┼é─ůdka.

Sekrecja enzymów jest regulowana przez hormony wytwarzane w jelicie i ┼╝o┼é─ůdku.

Aktywnymi zwi─ůzkami, które przeprowadzaj─ů regulacj─Ö hormonaln─ů czynno┼Ťciowej czynno┼Ťci gruczo┼éu s─ů:

  1. Cholecystokinina.
  2. Sekret.
  3. Gastrin.

Wszystkie te bioaktywne sk┼éadniki przyczyniaj─ů si─Ö do hamowania aktywno┼Ťci trzustkowej.

Produkcja hormonów odbywa si─Ö w odpowiedzi na rozci─ůganie ┼Ťcianek ┼╝o┼é─ůdka w wyniku rozci─ůgania ┼Ťcian ┼╝o┼é─ůdka i jelit podczas nape┼éniania je ┼╝ywno┼Ťci─ů. Produkcja hormonów jest stymulowana przez sok trzustkowy wchodz─ůcy do jelita po spo┼╝yciu pokarmu.

Funkcje enzymów trzustkowych

Jedn─ů z g┼éównych funkcji jest produkcja enzymów trzustkowych.

Takie enzymy zapewniaj─ů trawienie wszelkiego rodzaju ┼╝ywno┼Ťci

Enzymy wytwarzane przez trzustk─Ö nale┼╝─ů do kilku grup.

Najliczniejsz─ů grup─ů enzymów s─ů proteazy. Wielo┼Ť─ç tej grupy enzymów trzustkowych wynika z obecno┼Ťci ró┼╝nych typów bia┼éek.

Do enzymów proteolitycznych trawi─ůcych zwi─ůzki bia┼ékowe stanowi─ů nast─Öpuj─ůce aktywne sk┼éadniki:

  • chymotrypsyna;
  • elastaza;
  • trypsyna;
  • karboksypeptydaza.

Oprócz tego ┼╝elazo produkuje:

  1. Lipaza jest zwi─ůzkiem rozdzielaj─ůcym t┼éuszcz.
  2. Amylaza jest aktywnym sk┼éadnikiem, który rozszczepia polisacharydy.
  3. Nuclease – kompleks enzymów zapewniaj─ůcy rozszczepianie kwasów nukleinowych.

W przypadku zak┼éóce┼ä w produkcji sk┼éadników soku trzustkowego obserwuje si─Ö ró┼╝ne zaburzenia w funkcjonowaniu narz─ůdów trawiennych, co prowadzi do niepe┼énego trawienia pokarmu i zaburze┼ä procesów metabolicznych.

Niepowodzenia w rozwoju enzymów prowadz─ů do rozwoju niewydolno┼Ťci zewn─ůtrzwydzielniczej funkcji trzustki.

Naruszenie funkcji zewn─ůtrzwydzielniczej trzustki

Przyczyn─ů z┼éamania zewn─ůtrzwydzielniczej funkcji trzustki jest rozwój chorób narz─ůdów. Najcz─Ö┼Ťciej taka sytuacja wyst─Öpuje w wyniku zapalenia tkanek w ostrym lub przewlek┼éym zapaleniu trzustki, gdy proces zapalny prowadzi do zniszczenia cz─Ö┼Ťci mi─ů┼╝szu trzustki.

Funkcja zewn─ůtrzwydzielnicza jest zak┼éócona u wi─Ökszo┼Ťci pacjentów z przewlek┼éym zapaleniem trzustki.

Naukowo potwierdzony zwi─ůzek mi─Ödzy rozwojem niewydolno┼Ťci,palenie tytoniu i przewlek┼ée zapalenie trzustki.

Inne przyczyny rozwoju choroby mog─ů by─ç:

  • Nowotwór onkologiczny w tkankach gruczo┼éów.
  • Chirurgiczne usuni─Öcie cz─Ö┼Ťci tkanki gruczo┼éów.
  • Wyst─Öpowanie zwarcia przewodów trzustkowych.
  • Rozwój enteropatii glutenowej.
  • Rozwój choroby Le┼Ťniowskiego-Crohna.
  • Post─Öp autoimmunologicznego zapalenia trzustki.
  • Cukrzyca.
  • Rozwój w ciele Zollingera-Ellisona.
  • Stany pooperacyjne po interwencji chirurgicznej na narz─ůdach przewodu pokarmowego.
  • Rozwój syndromu dumpingu.


Inn─ů przyczyn─ů jest niewydolno┼Ť─ç trzustki progresji progresji u pacjenta lub mukowiscydoza mukowiscydoza – genetycznie ustalony sposób, w którym do przewodu pokarmowego i uk┼éadu oddechowego, obserwowano tworzenie si─Ö g─Östych lepkich wydzielin trzustkowych zatykanie przewodów i oskrzelików.

G┼éównym objawem nieprawid┼éowego funkcjonowania organizmu jest zaburzenie trawienia i niestrawno┼Ť─ç.

Ten stan charakteryzuje si─Ö pojawieniem si─Ö nast─Öpuj─ůcych g┼éównych cech:

  1. polifenal;
  2. cz─Öste i lu┼║ne stolce;
  3. pojawienie się tłuszczu w kale;
  4. wyst─Öpowanie cz─Östego obrz─Öku jelita;
  5. utrata masy ciała.

W przypadku rozwoju niewydolno┼Ťci endokrynologicznej u pacjenta rozwija si─Ö cukrzyca. Taka cukrzyca post─Öpuje ┼éatwiej ni┼╝ cukrzyca typu 1. Wynika to z faktu, ┼╝e nie wszystkie komórki wysepek Langerhansa.

Cz─Ö┼Ťciej tacy pacjenci po pewnym czasie wymagaj─ů wprowadzenia dodatkowych dawek insuliny.

W niektórych przypadkach mo┼╝na znormalizowa─ç poziom glukozy we krwi za pomoc─ů specjalnej diety i leków hipoglikemicznych.

Symptomatics and diagnosis of exocrine niewydolno┼Ťci


Stan niepowodzenia jest trudny do zdiagnozowania. Wynika to z faktu, ┼╝e wszystkie objawy patologicznego stanu s─ů podobne do objawów innych chorób, w┼Ťród których znajduj─ů si─Ö takie choroby jak zespó┼é jelita dra┼╝liwego, choroby wrzodowej, kamicy ┼╝ó┼éciowej, zapalenie jelit i wiele innych.

Najcz─Östszym objawem niewydolno┼Ťci zewn─ůtrzwydzielniczej jest wyst─Öpowanie przewlek┼éej biegunki i utrata masy cia┼éa.

Innym objawem patologii mo┼╝e by─ç rozwój hipowitaminozy objawiaj─ůcej si─Ö ┼éamliwo┼Ťci─ů paznokci i wypadaniem w┼éosów.

Problem diagnozy stanu patologicznego polega na tym, ┼╝e nie ujawnia si─Ö, dopóki cia┼éo nie straci┼éo 90% swojej funkcjonalno┼Ťci. Przez ca┼éy ten czas pacjent nie wykazuje objawów, a stolec jest powszechny.

W celu potwierdzenia lub odrzucenia diagnozy przeprowadza się szereg badań laboratoryjnych, w tym:

  • Analiza stolca.
  • Badanie krwi dla cukru z ┼éadunkiem.
  • Badanie krwi na zawarto┼Ť─ç witamin i kwasów t┼éuszczowych.
  • Badanie krwi na cukier.

Dodatkowo wykonywana jest tomografia komputerowa, która pozwala zidentyfikowa─ç podstawowe przyczyny pojawienia si─Ö patologicznego zaburzenia w funkcjonowaniu narz─ůdu.

Leczenie i zapobieganie patologii


Leczenie stanu patologicznego wymagane jest, aby rozpocz─ů─ç jak najszybciej po wykryciu choroby.

G┼éówn─ů metod─ů leczenia jest terapia substytucyjna enzymami trzustkowymi.

W procesie terapii substytucyjnej stosuje si─Ö wiele ró┼╝nych leków. Leki te w swoim sk┼éadzie zawieraj─ů podstawowe enzymy trzustki, aw niektórych przypadkach dodatkoweaktywne sk┼éadniki.

Leki stosowane maj─ů aktywno┼Ť─ç lipolityczn─ů, amylolityczn─ů i proteolityczn─ů.

Leki te obejmuj─ů:

  1. Pankreatyna;
  2. Mezim;
  3. Panzinorm;
  4. Festal;
  5. Creon;
  6. Pangrol i inni.

Zastosowanie terapii zastępczej może złagodzić trzustkę, co przyczynia się do jej wyzdrowienia. Sama terapia substytucyjna nie przywraca ciała, ale pomaga w utrzymaniu ciała pacjenta przez długi czas.

Szczególn─ů rol─Ö w leczeniu patologii odgrywa przestrzeganie w┼éa┼Ťciwego od┼╝ywiania i zdrowego trybu ┼╝ycia.

Najcz─Ö┼Ťciej lekarz prowadz─ůcy zaleca unikanie stresu, rzucenie palenia i picie alkoholu, przej┼Ťcie na diet─Ö frakcyjn─ů.

Ponadto zaleca si─Ö zbilansowanie diety i ograniczenie spo┼╝ycia t┼éustych pokarmów oraz przyjmowanie suplementów witaminowych, szczególnie dla witamin A, D, E i K.

Struktur─Ö i funkcje trzustki opisano w wideo w tym artykule.

Obejrzyj wideo: Budowa, funkcja, epidemiologia, czynniki ryzyka i nowotwory trzustki

Like this post? Please share to your friends:

;-) :| :x :twisted: :smile: :shock: :sad: :roll: :razz: :oops: :o :mrgreen: :lol: :idea: :grin: :evil: :cry: :cool: :arrow: :???: :?: :!: